Jednymi z najbardziej charakterystycznych dzisiaj słów dla staroangielskiego są podane w tytule tego wpisu thou, thy, thine oraz thee. Z pewnością wiele osób na nie się natknęło. Ale czy do końca jest jasne, kiedy ich używano; co znaczą? Wszystko wyjaśniam poniżej. Miłej lektury!
Thou, thy, thine i thee są zaimkami drugiej osoby liczby pojedynczej. Pochodzą mniej więcej sprzed X w. (poza thy, który datowany jest na XII w.). Tak więc po kolei:
Thou
Jest to zaimek osobowy drugiej osoby liczby pojedynczej w mianowniku (więcej o angielskich przypadkach). Dzisiaj używany jest raczej tylko w tekstach wzniosłych i religijnych. Współczesnym odpowiednikiem jest po prostu zaimek you (w roli podmiotu), np.: Thou shalt not kill.
Thy
To natomiast jest dopełniacz powyższego thou. Używany w funkcji przymiotnika (przydawki) przed rzeczownikiem zaczynającym się w wymowie od spółgłoski, np.: thy table. Współcześnie odpowiada mu your.
Thine
1. Podobnie jak thy jest dopełniaczem thou i używany jest także w funkcji przydawki przymiotnej, ale przed rzeczownikiem zaczynającym się na samogłoskę, np.: thine eyes, thine honour. Współcześnie więc odpowiednikiem jest także your.
2. Może być także dopełniaczem thou, ale używanym jako przymiotnik w funkcji predykatu (orzecznika) – po rzeczowniku lub bez rzeczownika, np.: the victory is thine. Współcześnie odpowiada mu yours.
3. Oznacza także tyle, co “ten, który należy do ciebie”, czyli twój (często na początku zdania), np.: Thine is the power and the glory.
Thee
Celownik/biernik zaimka thou. Przykłady: With this ring, I thee wed. I shall bring thee a mighty army. Odpowiada mu współczesny zaimek you.
{ 4 komentarzy… przeczytaj poniżej lub zostaw własny }
literoweczka w thine: “Współcześnie więc odpowiednikiem jest także you.” -> “youR”
No fakt, dzięki za zwrócenie uwagi! Już poprawiam.
Thou = zaimek dzierżawczy?
oczywiście osobowy! ;)