Z okazji Świąt wielkanocnych w dzisiejszym wpisie przyjrzę się etymologii angielskiej nazwy tych świąt, tj. Easter. Jak wiele tradycji chrześcijańskich, tak i ta ma swój rodowód w wierzeniach pogańskich, które to następnie wpłynęły na język ochrzczonych narodów.
Uważa się, że wyraz Easter powstał ze staroangielskiego słowa Ēastre lub Ēostre, to natomiast, powstało w IX w. Określenie to odnosi się do miesiąca w kalendarzu germańskim, który przypadał na czas dzisiejszego kwietnia. Miesiąc ów przyjął taką nazwę na cześć anglo-saksońskiej bogini Ēostre. W tym okresie hucznie oddawano jej cześć. Następnie, wraz z chrześcijaństwem, święto to zastało zastąpione przez Wielkanoc. Takie jednak wyjaśnienie pochodzenia Easter oparte jest na słowach mnicha Bedy Czcigodnego.
Zaczęły się pojawiać teorie, że Ēostre jest wymysłem Bedy. W XIX w. uczony Jacob Grimm, dokonując analizy porównawczej materiałów źródłowych, wykazał istnienie odpowiedniczki Ēostre wśród kontynentalnych ludów germańskich. Jej imię odtworzył jako Ostara. Z obchodami święta pogańskiej bogini związane były także zające i jajka, które to symbole przeszły do chrześcijańskiej tradycji Wielkanocy. Choć w języku niemieckim funkcjonuje wyraz Ostern, to w językach germańskich generalnie dominuje Pascha.
Happy Easter!
Kategoria: Słownictwo | Tagi: etymologia Słownictwo