Dzisiejszy wpis jest odpowiedzią na prośbę jednego z czytelników. Jednocześnie łączy się tematycznie z wpisem z zeszłego tygodnia o tym, jak wymawiać końcówkę -ed. Poniżej opisuję zasady wymowy sufiksu -s.
Na końcu większości rzeczowników w liczbie mnogiej lub trzecioosobowych form czasowników w czasie teraźniejszym prostym (Present Simple) dodaje się sufiks -s (-es). Od czego zależy jego artykulacja? Odpowiedź powinna nasuwać się sama: od dźwięczności lub bezdźwięczności poprzedzających go głosek.
Sufiks -s (a także -es) wymawia się na trzy sposoby:
1. /s/, np.: walks, pots, laughs
2. /z/, np.: dogs, goes, sings
3. /ɪz/, np.: kisses, boxes, is
Końcówka -s brzmi jak /s/, gdy jest poprzedzona przez głoskę bezdźwięczną, a ściślej spółgłoskę. Mogą to być /f/ /h/ /k/ /p/ /t/. Przykłady: puffs /pʌfs/, rocks /rɒks/, ropes /roʊps/, spots /spɒts/.
Natomiast sufiks -s wymawiany jest jako /z/ w przypadku, gdy znajduje się po głosce dźwięcznej, czyli po wszystkich samogłoskach i takich spółgłoskach, jak /b/ /d/ /g/ /j/ /l/ /m//n/ /ng/ /r/ /v/ /w/. Przykłady: grabs /græbz/, frogs /frɒgz/, stockings /ˈstɒk
ɪŋz/, foes /foʊz/.
Z dźwiękiem /ɪz/ mamy do czynienia w przypadku, gdy s poprzedzone jest przez e i tworzy sufiks -es, charakterystyczny dla niektórych form liczby mnogiej lub trzeciej osoby czasowników w czasie teraźniejszym. Przykłady: pages /peɪdʒɪz/, foxes /fɒksɪz/, traces /treɪsɪz/.
Z uwagi na to, że w części słów końcówkę -s wymawia się jako /z/ w slangu hip-hopowym można spotkać taki zapis: dogz, thugz, niggaz, (niggers –> niggerz), bitchez…
{ 3 komentarzy… przeczytaj poniżej lub zostaw własny }
Witam, mogłby Pan napisac coś o różnicy pomiędzy “can”, “may”, a “might”?
Pozdrawiam
Zobaczę, co da się zrobić ;)
apropo wymowy i pisownie “s” w ang to ja wtrące taką ciekawostkę, w uk jest taki sklep z narzedziami i wyposażeniem dla domu o nazwie “Wickes” co automatycznie przeczy pisowni bo teoretycznie powinno być “wicks” ale nie wymiawia się tej nazwy [wikiz] tylko własnie [wiks]
takie ot dziwadło językowe przeczące zasadom pisowni i wymowy ale na tym polega specyfika ang – w kontekscie lubi nas zaskakiwac
inny przykład dziwactwa w spellingu: nazwa sklepu: currys a chciałoby się żeby było curries ;)