We wczesnych latach osadnictwa w Ameryce język angielski rozprzestrzeniał się także na południu. W kolejnym wpisie na temat globalnego rozprzestrzeniania się angielszczyzny przeczytajcie o tym, jak dotarła ona na Karaiby.

Na wyspach Indii Zachodnich (czyli na Wyspach Karaibskich) oraz na południu kontynentu zaczął powstawać wyraźnie odmienny wariant angielskiego. Posługiwała się nim  czarnoskóra ludność, napływająca w wyniku  importu niewolników z Afryki. Proceder ten zapoczątkowali Hiszpanie w 1517 roku.

Od początku XVII w. statki z Europy przybywały do wybrzeża Afryki Zachodniej, gdzie wymieniali tanie towary na niewolników. Niewolnicy w barbarzyńskich warunkach byli przewożeni na Wyspy Karaibskie i na wybrzeże amerykańskie, gdzie odsprzedawano ich za cukier, rum i melasę. Pierwszych dwudziestu niewolników z Afryki przybyło do Virginii na pokładzie holenderskiego okrętu w 1619 r. Przed rewolucją w 1776 r.  było ich już pół miliona, a w 1865 gdy zniesiono niewolnictwo było ich ok 4 milionów.

Handlarze niewolnikami na pokładzie jednego statku starali się przewozić niewolników, mówiących różnymi językami, aby było im trudniej porozumieć się ze sobą w celu wywołania buntu na pokładzie. W rezultacie wytworzyło się kilka form języka pidżynowego (mieszanego), a przede wszystkim wytworzyła się odmiana języka, służącego do komunikowania się niewolników z marynarzami (którzy bardzo często mówili po angielsku).

Po przybyciu na Karaiby ów pidżyn był narzędziem komunikacyjnym czarnoskórej ludności, używanym także w kontaktach z nowymi właścicielami ziemskimi. Gdy rodziły się dzieci przybyłych niewolników, pidżyn zaczął funkcjonować jako język ojczysty. W końcu mowa ta stała się pierwszym językiem kreolskim w regionie.

Ten kreolski angielski rozprzestrzenił się na południowych plantacjach i w nabrzeżnych miasteczkach. Jednocześnie standardowy brytyjski angielski urósł do rangi prestiżowej odmiany angielszczyzny w tym regionie (dzięki rosnącym wpływom politycznym Brytyjczyków). Ponadto na Karaibach zaczęły powstawać także kreolskie warianty francuskiego, hiszpańskiego i portugalskiego. Czasami mieszały się one ze sobą i standardowym angielskim.

Na Wyspach Karaibskich i bliskich częściach Ameryki Środkowej i Południowej powstały różnorodne odmiany języka angielskiego o własnym tle politycznym i kulturowym. Co więcej mowa Zachodnich Indii nie ograniczyła się jedynie do Wysp Karaibskich – duże społeczności językowe powstały także  w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii.

Zapraszam do lektury kolejnego wpisu na temat Australii i Nowej Zelandii!

Przeczytaj też:

1. Angielski jako język globalny, cz. 7 – Azja Południowa
2. Angielski jako język globalny, cz. 1 – Wyspy Brytyjskie
3. Angielski jako język globalny, cz. 6 – Południowa Afryka
4. Angielski jako język globalny, cz. 2 – Ameryka
5. Angielski jako język globalny, cz. 9 – Azja Południowo-Wschodnia i Południowy Pacyfik

Oceń ten wpis:

(Brak ocen)

 Loading ...